2026-09-11
Astar boya her başarılı kaplama sisteminin temelinde yer alır. Alt tabakaya bağlanan, gözenekliliği kapatan, lekeleri bloke eden ve son kata üzerine inşa edilecek düzgün bir yüzey veren katmandır. İster bir dolabı yeniliyor, ister beton zemini kaplıyor, ister yapısal çeliği koruyor olun, astar seçimi, bitmiş filmin ne kadar süre dayanacağını belirler. Bu kılavuzda reçine kimyası, kuruma davranışı, uygulama parametreleri ve ressamların en sık sorduğu soruların pratik yanıtları anlatılmaktadır.
Astar boya, herhangi bir dekoratif veya koruyucu son kattan önce doğrudan alt tabakaya uygulanan bir hazırlık kaplamasıdır. Formülasyonu, renk ve parlaklık yerine yapışma, sızdırmazlık ve kimyasal izolasyona öncelik verir. Tipik bir astar, son kata göre daha yüksek oranda bağlayıcı reçine/pigment içerir, bu da filmin gerilme mukavemetini artırır ve gözenekli veya kaygan yüzeylerde tutuşunu geliştirir.
Boya astarı pratikte ne işe yarar? Dört ayrı işi aynı anda yerine getiriyor. İlk olarak alt tabakaya nüfuz eder ve gözeneklerin, liflerin ve mikro çatlakların içinde mekanik sabitleyiciler oluşturur. İkincisi, bu açıklıkları kapatarak son katın eşit olmayan bir şekilde ıslanmasını önler. Üçüncüsü alkali, tanen ve solventte çözünen lekelerin yukarıya doğru çıkmasını engelleyen bir bariyer oluşturur. Dördüncüsü, küçük yüzey düzensizliklerini düzeltir ve son katın opaklığını artıran düzgün bir taban sağlar.
Bu taban katmanı olmadan, son kat, emilimi bir metrekareden diğerine değişen bir yüzeyle karşılaşır. Sonuç, eşit olmayan kalınlıkta, düzensiz renkte ve termal döngü veya nem hareketi altında başarısız olan zayıf sabitleme noktalarına sahip bir filmdir.
Beton, sıva ve çıplak ahşaptaki açık gözenekleri doldurur, böylece son kat alt tabakaya akmak yerine sürekli bir film oluşturur.
Alt tabaka ile son kat arasında kimyasal ve mekanik bir köprü oluşturarak yoğun veya parlak yüzeylerde çekme mukavemetini artırır.
Tanenleri, duman kalıntılarını, su izlerini ve işaretleyici mürekkebi hapseder, böylece son rengin içinden geçmezler.
Taze çimento ve kireç sıvasını izole ederek alkali tuzların son kat filme zarar vermesini önler.
Bağlayıcı reçine, astarın uygulama sırasında nasıl davranacağını ve zaman içinde nasıl performans göstereceğini tanımlar. Su bazlı akrilik astar, reçine parçacıklarını su içinde dağıtır; su buharlaştıkça ve parçacıklar birleştikçe film oluşur. Düşük uçucu organik bileşik içeriğine sahiptir, az kokulu olarak kurur ve su ile temizlenir. Alkid astar, oksidasyonla kürlenen, ahşabın damarlarına derinlemesine nüfuz eden ve emayenin güçlü bir şekilde korunmasını sağlayan, yağla modifiye edilmiş polyester reçine kullanır. İki bileşenli epoksi astar, bir amin veya poliamid kürleme maddesi aracılığıyla çapraz bağlanarak betona ve çeliğe yüksek yapışma özelliğine sahip yoğun bir ağ oluşturur. Poliüretan astar, esnekliği sertlikle dengeler ve plastik ve cam elyafına iyi yapışır. Doğal reçineden yapılan şellak astarı dakikalar içinde kurur ve tanen ve is lekelerini bloke eder. Çinko açısından zengin astar, kurban anot etkisi yoluyla çeliği korur.
Katılar %32–%42, VOC ≤ 30 gr/L, dokunma kuruması 20–40 dakika. İç duvarlara, tavanlara ve hafif ahşap işlerine uygundur.
Katı madde oranı %45–%55, ahşap elyafına 0,3 mm'ye kadar nüfuz etme, oksidatif kürlenme, yeniden kaplama penceresi 8–16 saat.
Katı madde oranı %60–%80, çekme yapışması 8–12 MPa, pH 13 ve üstüne dayanıklı, beton ve çelik için.
Doğal reçine bazlı, 20 dakikada zımparalanabilir, ahşap restorasyonu için mükemmel tanen ve duman lekesi bloke eder.
Kuru filmde çinko içeriği ağırlıkça %75-85, denizcilik ve kimya tesisi çelikleri için fedakarlık koruması.
Kopma noktasında uzama %150-%300, fiberglas, ABS ve PVC yüzeylere güçlü bağlanma.
Seçim, katı madde içeriğinin, uçucu organik bileşik seviyesinin, önerilen kuru film kalınlığının, tekrar kat atma aralığının ve yüzey uyumluluğunun karşılaştırılması ile başlar. Aşağıdaki tablo altı yaygın primer ailesi için tipik değerleri özetlemektedir. Gerçek rakamlar formülasyon ayarlamaları ile değişir ve her ürün için teknik veri sayfasıyla doğrulanmalıdır.
| Reçine Tipi | Hacimsel Katılar | VOC İçeriği | Önerilen DFT | Min. 25°C'de yeniden katlayın | Yüzey |
| Su bazlı akrilik | %32–%42 | ≤ 30 g/L | 30–50 mikron | 4 saatours | İç duvarlar, alçıpan, açık renkli ahşap |
| Alkid | %45–%55 | 350–420 gr/L | 35–60 mikron | 8 saat | Masif ahşap, metal, mevcut boya |
| İki bileşenli epoksi | %60–%80 | 180–280 gr/L | 60–120 mikron | 6 saat | Beton, karbon çeliği, galvanizli çelik |
| Poliüretan | %50–65% | 250–380 gr/L | 40–80 mikron | 5 saat | Fiberglas, ABS, PVC |
| şellak | %25–%35 | 500–600 gr/L | 20–35 mikron | 45 dakika | Ahşap, tanen engelleme |
| Çinko açısından zengin | %65–%80 | 200–300 gr/L | 50–100 mikron | 4 saatours | Yapısal çelik, deniz tesisleri |
Hacimsel katılar ve kuru film kalınlığı basit bir ilişkiyle bağlantılıdır. Teorik ıslak film kalınlığı, kuru film kalınlığının katı madde hacmine bölünmesine eşittir. 50 μm kuru film bırakmak için hacimce %50 katı içeren bir astar 100 μm ıslak olarak uygulanmalıdır. Püskürtme operatörleri bu dönüşümü tabancanın hareket hızını ve sıvı çıkışını ayarlamak için kullanır.
Kurutma tek bir olay değildir. Bir astar filmi üç aşamadan geçer: solventle flash-off, dokunarak kurutma ve tam kürlenme. Flash-off, solventin veya suyun filmden ayrıldığı dönemdir. Dokunma kuruluğu, yüzeyin artık parmağa aktarılmaması anlamına gelir. Tam kürlenme, reçinenin nihai çapraz bağ yoğunluğuna ulaştığı ve filmin solvent saldırısı olmaksızın zımparalamayı veya son kat kaplamayı kabul edebileceği anlamına gelir.
Sıcaklık ve nem, kurutma zaman çizelgesine hakimdir. 25°C'de ve %50 bağıl nemde su bazlı akrilik astar, yaklaşık 30 dakikada dokunma kurumasına ulaşır ve 4 saat sonra son kat olarak kabul edilir. Sıcaklığı 10°C'ye düşürün; aynı ürünün dokunarak kuruması için 90 dakika ve yeniden katlanmadan önce 10 saat gerekebilir. Nemi %80'in üzerine çıkardığınızda suyun buharlaşması keskin bir şekilde yavaşlayarak pencereyi daha da genişletir.
Solvent bazlı primerler farklı bir eğri izler. Organik solventler sudan daha kolay buharlaştığı için flash-off daha hızlıdır ancak oksidatif veya çapraz bağlanma kürü daha uzun sürer. Tipik bir alkid astar 21°C'de 2 ila 3 saatte zımparalanabilirken, aynı ürün 60°C'de fırında yaklaşık 30 dakikada zımparalanabilir.
Güvenli cevap kimyaya bağlıdır. Su bazlı iç cephe astarı genellikle 20°C ila 25°C'de 4 saat sonra son kat olarak kabul edilir. Alkid ve yağ bazlı astarın zımparalama ve yeniden katlama işleminden önce 8 ila 16 saat beklemesi gerekir. İki bileşenli epoksi astar genellikle 25°C'de 6 saat gerektirir, ancak maksimum kimyasal direnç için tam kürlenme 7 gün sürer. şellak astarı 45 dakika gibi kısa bir sürede yeniden kaplanabilir. Poliüretan astar yaklaşık 5 saatte ortada kalır.
| Astar Tipi | Dokunarak Kurutma | Zımparalanabilir | Yeniden Kaplama Penceresi | Tam Tedavi |
| Su bazlı akrilik | 30 dakika | 2 saat | 4 saat | 7 gün |
| Alkid / oil-based | 2–4 saat | 8 saat | 16 saat | 7-14 gün |
| İki bileşenli epoksi | 3–5 saat | 6 saat | 6 saat | 7 gün |
| Poliüretan | 1–2 saat | 4 saat | 5 saat | 5-7 gün |
| şellak | 15 dakika | 20 dakika | 45 dakika | 24 saat |
Evet, astarın tamamen kürlenmesi ve yüzeyin doğru şekilde hazırlanması şartıyla yağ bazlı astar üzerine lateks son kat uygulanabilir. Uyumluluk sorusu kimyanın reddedilmesiyle ilgili değil, yüzey enerjisi ve profiliyle ilgilidir. Yağ bazlı astar, çoğu su bazlı ürüne göre daha sert ve pürüzsüz bir film oluşturur. Lateks boyanın anahtarlanması için hafif pürüzlü bir yüzeye ihtiyacı vardır, bu nedenle 220 kumlu aşındırıcıyla hafif zımparalama ve ardından toz giderme, son kata mekanik bir tutuş sağlar.
Zamanlama önemlidir. Tamamen kürleşmemiş yağ bazlı astar hala solvent salıyor olabilir. Bu solventin bir lateks film altında hapsedilmesi kabarmaya ve yapışma başarısızlığına neden olur. Zımparalamadan ve son kat kaplamadan önce 20°C'de en az 16 saat ve serin veya nemli koşullarda daha uzun süre bekleyin.
Su bazlı astar üzerine yağ bazlı son kattan oluşan ters kombinasyon, astar tamamen kürlendiğinde ve hafifçe zımparalandığında da uygulanabilir. Su bazlı astar filmler daha geçirgendir, bu nedenle solvent bazlı son kat yüzeyi kapatmadan önce kalan nemin kaçmasına izin verilmelidir.
Astar ve boya arasındaki aralık kolaylık açısından değil, yeniden kaplama penceresi tarafından yönetilir. Çok erken boyama solventi hapseder ve kusurlara neden olur. Çok geç boyama, astar yüzeyi tamamen sertleşmiş ve toz veya kir toplamışsa, yapışmayı yeniden sağlamak için zımparalama gerekebilir.
Su bazlı sistemler için oda sıcaklığında standart pencere 4 ila 6 saattir. Solvent bazlı sistemler için 8 ila 16 saat. Epoksi için, üreticinin yeniden kaplama penceresi mi yoksa tamamen kürlenmiş bir yüzey mi belirttiğine bağlı olarak 6 saat ila 7 gün. Maksimum yeniden kat atma aralığı aşıldığında, yüzeyi 180 ila 220 kumla aşındırın, tozu alın ve son katı uygulayın. Bazı epoksi sistemler, yeniden kaplama penceresi kapanmışsa bir ara kat gerektirir.
Son kat, hala çapraz bağ yoğunluğu geliştiren bir astara kimyasal ve mekanik olarak bağlanır. En iyi yapışma sonuçları.
Astar tamamen kürleşmiştir ve yüzey kirlenmiş olabilir. Hafif aşınma, yapıştırma için gereken profili geri kazandırır.
Astarın atlanması, genellikle iş bittikten haftalar veya aylar sonra ortaya çıkan bir dizi arızaya neden olur. En acil sorun eşit olmayan emilimdir. Gözenekli alt tabakalar, yüzey boyunca farklı oranlarda reçine ve solventi son kattan çekerek değişken kalınlıkta ve parçalı parlaklığa sahip bir film bırakır.
Bunu yapışma kaybı takip eder. Doğrudan çıplak ahşaba, betona veya metale uygulanan son kat, astarın sağladığı kimyasal köprüden yoksundur. Termal genleşme, nem döngüsü veya fiziksel temas altında film alt tabakadan ayrılır. Soyulma genellikle gerilimin yoğunlaştığı kenarlarda, köşelerde ve dikişlerde başlar.
Leke migrasyonu başka bir yaygın sonuçtur. Sedir ve sekoya ağacındaki tanenler, yangından zarar gören duvarlardaki duman kalıntıları, suda çözünen işaretler ve pas lekelerinin tümü, altında engelleyici bir katman bulunmayan son kattan sızıyor. Renk değişikliği günler veya haftalar içinde yeniden ortaya çıkar ve yıkanarak giderilemez.
Taze beton ve sıva üzerinde alkali yanması da başka bir risktir. Astar bariyeri olmadığında, alkalin tuzlar son kata göç eder ve bağlayıcıya saldırarak sabunlaşma, kabarma ve kireçli bir yüzey oluşturur. Dayanıklılık, uygun şekilde hazırlanmış bir sistemle karşılaştırıldığında yarı yarıya veya daha fazla düşebilir.
Çoğu yüzey için astar gereklidir. Çıplak ahşap, çıplak metal, taze beton, sıva ve yamalı alçıpanın tümü bir astar katmanından yararlanır. İstisnalar dar ve spesifiktir. Son kat ile aynı tipte sağlam, temiz, iyi yapışmış bir film ile halihazırda kaplanmış bir yüzey, mevcut filmin matlaştırılması ve parlaklığının alınması koşuluyla, yeni astar olmadan bir son kat kabul edilebilir. Sınırlı sayıda konut uygulaması için kendinden astarlı son katlar mevcuttur, ancak yüksek nemli, yüksek alkali veya yüksek aşınmalı ortamlarda astarın yerini almazlar.
Kaplamanın suya batmaya, kimyasal maddelere maruz kalmaya veya yapısal harekete karşı dayanıklı olması gerektiği durumlarda astar isteğe bağlı değildir. Yapışma yükünü taşıyan ve alt tabaka kimyasını son kat kimyasından izole eden katmandır.
İç duvarlar ve tavanlar için, düşük uçucu organik bileşik içeriğine sahip su bazlı akrilik astar pratik seçimdir. Çabuk kurur, suyla temizlenir ve minimum koku üretir; bu da yaşanılan evlerde önemli bir özelliktir. Tek katta yeterli sızdırmazlık sağlamak için alkali direnci iyi ve katı madde içeriği %35'in üzerinde olan bir ürün arayın.
Banyolar, mutfaklar ve bodrumlar için yağ bazlı veya epoksi ile modifiye edilmiş astar, daha iyi nem direnci ve leke engelleme sağlar. Çıplak ahşap kaplama ve kapılar için alkid veya gomalak astar, pürüzsüz bir yüzey için gereken nüfuzu ve zımparalanabilirliği sağlar. Dış cephe ahşaplarında küf direncine sahip alkid veya yağ bazlı astar tercih edilir. maden korkuluklar ve kapılar için çinko fosfat veya epoksi astar pasın sızmasını önler. Beton zeminler ve garajlar için iki bileşenli bir epoksi astar, dekoratif bir sonkatın sağlayamayacağı yapışma ve nem toleransını sağlar.
Su bazlı akrilik, düşük VOC, %35 katı, alkaliye dayanıklı.
Yağ bazlı veya epoksi modifiyeli, nemi ve lekeyi bloke eder.
Alkid veya gomalak, derin nüfuz, kolay zımparalama.
Küflenmeye karşı dayanıklı yağ bazlı, esnek film.
Çinko fosfat veya epoksi, pas ve korozyon önleme.
İki bileşenli epoksi, neme dayanıklı, yüksek yapışma.
Özel bir astarın bulunmadığı veya pratik olmadığı durumlar vardır. Kendinden astarlı son katlar, ayrı bir astar katmanı olmadan hazırlanan yüzeylere doğrudan bağlanacak şekilde formüle edilmiştir. Daha önce boyanmış, temiz, donuk ve sağlam yüzeylerde en iyi şekilde çalışırlar. Su bazlı poliüretan akrilik ürünler bazı yüzeylere doğrudan uygulanarak yine de güçlü yapışma elde edilebilir. Bazı dokulu kaplamalar astarsız uygulanacak şekilde tasarlanmıştır ve kendi alkali direncini ve küf direncini taşır.
Küçük rötuşlar için, son katın seyreltilmiş bir katı, geçici bir astar görevi görebilir, ancak aynı sızdırmazlık veya leke engelleme performansını sağlamayacaktır. Ahşap için, inceltilmiş bir son kat kaplama damarı yükseltebilir ve kısmi bir sızdırmazlık sağlayabilir, ancak özel bir ahşap astarının sağladığı nüfuz etme ve engellemenin yerini almaz.
Yedek rota her zaman bir ödünleşim içerir. Bir uygulama adımından tasarruf edersiniz ancak leke engellemenin azalmasını, zor yüzeylerde daha zayıf yapışmayı ve alkali veya neme karşı daha az korumayı kabul edersiniz. Kaplamanın dayanması gereken durumlarda, özel astar daha düşük riskli bir seçim olmaya devam ediyor.
Standart spesifikasyon, bir kat astar ve ardından iki kat son kattır. Bu üç katlı sistem, konutların yeniden boyanması işi ve çoğu hafif endüstriyel uygulama için temel oluşturur. Bir astar kat, alt tabakayı yalıtır ve bağ katmanını sağlar. İki son kat gerekli opaklığı, parlaklığı ve aşınma direncini sağlar.
Substrat oldukça gözenekli olduğunda, ciddi bir renk değişikliği gerektiğinde, yüzey yoğun şekilde yamalı olduğunda veya pürüzlü bir yüzey üzerinde film kalınlığı oluşturmak için astar kullanıldığında iki astar kat kullanılması doğrulanır. Bazı iki bileşenli epoksi sistemlerde maksimum iki kat uygulanması gerekir; üçüncü kat, uzun süreli kuruma veya farklı bir yeniden kat programı gerektirir. Bu sistemlerde, spesifikasyonun ötesinde film kalınlığı oluşturmak solvent sıkışmasına ve katlar arası yapışma sorunlarına neden olabilir.
Zımparalama yüzey hazırlığının bir parçasıdır ve yüzey hazırlığı yapışmayı belirler. Zımparalanmamış bir yüzeye astar uygulanması kirletici maddeleri, parlaklığı ve gevşek malzemeleri yerinde bırakır. Astar, alt tabaka yerine kontaminasyona bağlanır ve tüm sistem, kontaminasyon katmanında başarısız olur.
Çıplak ahşap için zımparalama kabarmış tanecikleri, cilalanmış cilayı ve yüzey kirliliğini ortadan kaldırır ve fiber yapısını astarın nüfuz etmesi için açar. Daha önce boyanmış yüzeyler için zımparalama, parlaklığı matlaştırır ve astarın girebileceği bir profil oluşturur. Metal için zımparalama veya aşındırıcı püskürtme pası, hadde pulunu ve yağı gidererek astarın kimyasal olarak bağlanabileceği bir yüzeyi ortaya çıkarır. Beton için asitle aşındırma veya mekanik profilleme, yüzeyi açar ve kaplamayı kaldırır.
Sıra tüm yüzeylerde tutarlıdır: temizleyin, onarın, zımparalayın, tozu alın ve ardından astarlayın. Zımparalama yapılmadan uygulanan astar, uygulama gününde kabul edilebilir görünebilir ancak zamanla soyulma, kabarma ve delaminasyon riski daha yüksektir. Son kat kaplamadan önce astarın kendisinin zımparalanması da solvent bazlı ve epoksi sistemler için standart bir uygulamadır; burada hafif bir aşındırma mekanik anahtarı iyileştirir ve yüzey kusurlarını giderir.
Kendinden astarlı boyalar hazırlanan yüzeylere doğrudan bağlanacak şekilde formüle edilmiştir. Benzer veya uyumlu bir kaplama tipine sahip, önceden boyanmış, sağlam, temiz yüzeylerde en etkilidirler. Su bazlı akrilik kendinden astarlı son katlar iç cephe uygulamalarında yaygındır. Bazı çabuk kuruyan mat yüzeyler, ayrı bir astar olmadan ahşap, metal ve plastiğe doğrudan uygulanmak üzere etiketlenmiştir. Su bazlı fayans boyaları bazı formülasyonlarda yapışmayı arttırıcı madde kullanılmadan sırlı karoya doğrudan uygulanabilmektedir.
Bu ürünler hala hazırlık gerektiriyor. Yüzey temiz, kuru, yağdan, tozdan ve gevşek malzemelerden arındırılmış olmalıdır. Parlak yüzeyler genellikle parlaklık gidermeye ihtiyaç duyar. Alt tabakanın çıplak, oldukça gözenekli veya kimyasal olarak aktif olduğu durumlarda, son kat etiketinde ne iddia edilirse edilsin, özel bir astar uygun seçim olmaya devam eder.
| Sonkat Tipi | Çıplak Yüzeyde Astar Gerekiyor | Sağlam Mevcut Boya Üzerine Astar Gerekiyor | Notlar |
| Kendinden emişli akrilik | Koşullu | Genellikle hayır | Temiz, mat ve sağlam bir yüzey gerektirir |
| Standart iç lateks | Evet | Önerilen | Astar homojenliği ve yapışmayı artırır |
| Dış akrilik | Evet | Önerilen | Alkali ve tanen engellemesi gereklidir |
| Yağ bazlı emaye | Evet | Önerilen | Astar kalıcılığı artırır ve yanıp sönmeyi azaltır |
| İki bileşenli epoksi topcoat | Evet | Evet | Sistem spesifikasyonu geçerlidir |
| Çinko açısından zengin topcoat | Evet | Evet | Astar korozyon sisteminin bir parçasıdır |
Uyumluluk kararı yönlendirir. Mevcut kaplama su bazlı akrilik veya lateks ise su bazlı akrilik son kat en kolay uyum sağlar. Mevcut kaplama yağ bazlı veya alkid ise, parlaklık giderme ve bonding astar ile astarlama sonrasında su bazlı son kat kullanılabilir. Mevcut kaplama iki bileşenli epoksi veya poliüretan ise aynı veya uyumlu bir sistem kullanılmalı ve üreticinin yeniden kaplama spesifikasyonuna uyulmalıdır.
Mevcut filmin durumu renginden daha önemlidir. Sağlam, iyi yapışmış bir film temizlenebilir, matlaştırılabilir, astarlanabilir ve yeniden kaplanabilir. Yeni bir kaplama uygulanmadan önce soyulan, kabaran, tebeşirlenen veya dökülen film çıkarılmalıdır. Arızalı bir filmin üzerini boyamak arızayı yeni sisteme aktarır.
Koyudan açığa renk değişimleri için yüksek örtücülüğe sahip bir astar, ihtiyaç duyulan son kat sayısını azaltır ve renk bütünlüğünü artırır. Açıktan koyuya geçişlerde astar hala yapışmaya ve yüzey düzgünlüğüne yardımcı olur, ancak gizleme talebi daha düşüktür.
Astar, son katla aynı opaklığı sağlayacak şekilde tasarlanmamıştır. Pigment yüklemesi gizlemek için değil, sızdırmazlık ve yapışma için optimize edilmiştir. Astarda koyu veya doygun bir renk göründüğünde bunun nedeni genellikle dört faktörden biridir: Astarın çok ince olması, astarın tamamen kurumaması ve son kat solventinin astar pigmentini kısmen çözmesi, mevcut lekenin solventte çözünmesi ve film boyunca hareket etmesi veya astarın renk kontrastı için gereken gizleme gücünden yoksun olması.
Çare basittir. Belirtilen film kalınlığında ikinci kat astar uygulayın. Katlar arasında tam kuruma süresi bırakın. Şiddetli leke migrasyonu için su bazlı bir ürün yerine gomalak bazlı veya yağ bazlı leke engelleyici bir astar kullanın. Aşırı renk değişimlerinde, son kat rengiyle uyumlu renkli bir astar, alttaki yüzeyin görünürlüğünü azaltır.
Kaplamanın yapılması gereken her yerde astar gereklidir. Yapışmayı, yalıtımı, leke engellemeyi ve alkali direncini yöneten katmandır. Bunu kaldırmak, bu işlevleri, bunları taşıyacak şekilde formüle edilmemiş olan son kata kaydırır. Sonuç, ilk başta kabul edilebilir görünebilen ancak nem, termal döngü veya mekanik stres altında daha erken arızalanan bir sistemdir.
Astarın maliyeti, toplam işin maliyetinin bir kısmıdır. Arızalı bir kaplama sistemini yeniden yapmak için gereken emek, ilk kez astar kat uygulamak için harcanan emeğin birkaç katıdır. Yaşam döngüsü açısından bakıldığında astar katmanı, tüm kaplama prosesinde en yüksek getiri sağlayan adımlardan biridir.
Astar son yüzey olarak bırakılabilir ancak bu rol için tasarlanmamıştır. Astar filmler genellikle son katlara göre daha düz, daha gözenekli ve temizliğe karşı daha az dirençlidir. Daha kolay tebeşirlenirler, daha kolay lekelenirler ve ultraviyole ışığa ve neme karşı daha az koruma sağlarlar. Astarla bırakılan bir duvar düzensiz görünecek, kolayca işaretlenecek ve son kat ile bitirilen bir duvardan daha kısa sürede yeniden kaplanması gerekecektir.
Daha sonra kaynaklanacak veya üzeri kaplanacak çelik üzerine bir ön imalat astarı gibi, astarın fonksiyonel kaplama olduğu endüstriyel durumlar vardır. Mimari ve konut işlerinde astar, son kat değil, bir ara katmandır.
Son kat astarsız olarak uygulanmışsa sonuç, alt tabakaya ve kaplama tipine bağlıdır. Temiz, sağlam ve önceden boyanmış bir yüzeyde atlanan bir astar kat, yalnızca küçük bir yapışma kaybına ve eşit olmayan bir parlaklığa neden olabilir. Çıplak ahşap, çıplak metal veya taze betonda soyulma, kabarma ve lekelenme riski çok daha yüksektir.
İyileştirme, arızanın ciddiyetini takip eder. Küçük sorunlar için, yüzeyi matlaştıracak şekilde son kat boyayı zımparalayın, temizleyin, bir bağlayıcı astar uygulayın ve son kat ile yeniden kaplayın. Orta dereceli sorunlar için, etkilenen üst kaplamayı çıkarın, açıkta kalan alt tabakayı astarlayın ve sistemi yeniden oluşturun. Yaygın delaminasyonla birlikte ciddi hasar durumunda, kaplamayı alt tabakaya kadar kaldırın ve komple bir astar ve son kat sistemi ile baştan başlayın. Erken müdahale onarımın kapsamını azaltır.
Uygulama koşulları, bir astarın formülasyonu kadar performansını da etkiler. Ortam sıcaklığı, yüzey sıcaklığı, bağıl nem, çiğlenme noktası ve rüzgar hızının tümü açık kalma süresini, tesviyeyi ve kürlenmeyi etkiler. Uygulama öncesinde veya sırasında yüzeyde yoğuşma oluşmasını önlemek için yüzey çiğ noktasının en az 3°C üzerinde olmalıdır. %85'in üzerindeki bağıl nem suyun buharlaşmasını yavaşlatır ve epoksi sistemlerde amin renginin oluşmasına neden olabilir.
| Parametre | Su Bazlı Primer | Solvent Bazlı Primer | İki Bileşenli Epoxy |
| Ortam sıcaklığı aralığı | 10–35°C | 5–40°C | 10–35°C |
| Yüzey temperature minimum | 10°C | 5°C | 10°C |
| Maksimum bağıl nem | %80 | %85 | %85 |
| Minimum çiğ noktası marjı | 3°C | 3°C | 3°C |
| Önerilen wet film thickness | 70–120 mikron | 80–140 mikron | 120–200 mikron |
| Tipik kat sayısı | 1–2 | 1–2 | 1–2 |
Fırça, rulo ve spreyin her biri farklı bir yüzey profili oluşturur. Fırça uygulaması gözeneklere ve kenarların çevresine astar uygular. Rulo uygulaması geniş alanları hızlı bir şekilde kaplar ancak ince son katlardan görünen noktalı bir doku bırakabilir. Sprey uygulaması düzgün film kalınlığı sağlar ve epoksi ve çinko açısından zengin astarlar için tercih edilir, ancak maskeleme, havalandırma ve uygun atomizasyon basıncı gerektirir. Mimari astar için 0,015 ila 0,021 inç uçlu havasız sprey yaygındır; 1,4 ila 2,0 mm nozullu geleneksel sprey, endüstriyel astar için yaygındır.
Yapışma, astar ve substrat arasındaki arayüzde başlar. Yüzey hazırlığı o arayüzün tutunup tutunmayacağını belirler. Çelik için Sa 2,5 veya SSPC-SP 10'a göre aşındırıcı kumlama, hadde tufalını, pası ve eski kaplamaları gidererek 40 ila 75 μm ankraj profiline sahip beyaz metal bir yüzey oluşturur. Beton için SSPC-SP 13 veya ICRI CSP 3 ila 5, epoksi astarın yapışması için gereken profili sağlar. Ahşap için 120 ila 180 kum arasında zımparalama elyafı açar ve yüzeydeki kirliliği giderir.
Astarlamadan önce temizlenmesi gereken kirletici maddeler arasında yağ, gres, toz, tuz, küf ve gevşek boya bulunur. Yağ ve gres, alkalin deterjan veya solventli mendille çıkarılır. Tuz tatlı su ile durulanarak uzaklaştırılır ve iletkenlik ölçer ile doğrulanır. Küf, seyreltilmiş bir ağartıcı solüsyonu ile giderilir ve yüzey durulanır ve kurutulur. Toz vakumla veya temiz basınçlı havayla giderilir.
Sa 2,5, 40–75 μm profilde aşındırıcı raspa, püskürtmeden sonraki 4 saat içinde kullanıma hazırlayın.
Mekanik profil CSP 3–5, nem içeriği %6'nın altında, su bazlı sistemler için pH 10'un altında.
120–180 kuma kadar zımparalayın, nem içeriği %8–12, astarlamadan önce dolgu yapın ve tamirleri kumlayın.
Temiz, donuk, sağlam film, tüylü kenarlar, çıplak alanları işaretleyin.
Üretici firma olarak astar boya üretimi su bazlı akrilik, alkid, epoksi, poliüretan, gomalak ve çinko açısından zengin sistemleri kapsamaktadır. Formülasyonlar katı madde içeriği, kuruma hızı, yapışma profili ve alt tabaka uyumluluğuna göre ayarlanabilir. Renkli bir bazın son kat kaplamasını iyileştirdiği astar sistemleri için özel renklendirme mevcuttur.
Az kokulu, çabuk kuruyan, alkaliye dayanıklı. 1 L, 4 L, 18 L ve 200 L ambalajlarda mevcuttur.
Parlak fayans, laminat, cam ve metale yapışır. Yüksek yapışma özelliğine sahiptir, 2 saatte zımparalanabilir.
Tanen, duman, su izleri ve mürekkebi kapatır. Hızlı geri dönüş için 20 dakikada kurur.
Beton ve çelik için. Yüksek kimyasal direnç, neme toleranslı, 8–12 MPa yapışma.
Kaynaklanabilir, kuru filmde %75-%85 çinko, imalat ve depolama sırasında çeliği korur.
Nüfuz eden alkid bazlı, küflenmeye karşı dayanıklı, boyutsal hareket için esnek film.
Üretim kapasitesi, partiden partiye tutarlı renk ve viskozite kontrolüyle konteyner ölçeğindeki siparişleri destekler. Kalite kontrolü, ham madde doğrulamasını, proses içi viskozite ve katı madde kontrollerini ve yapışma, kuruma süresi ve film görünümüne yönelik bitmiş ürün testlerini içerir. Her ürün için teknik veri sayfaları ve güvenlik veri sayfaları sağlanmaktadır. Kendi markalarına ihtiyaç duyan distribütörler ve yükleniciler için özel etiket ve özel paketleme seçenekleri mevcuttur.
| Ürün Hattı | Önerilen Use | Katılar | Kuruma Süresi | Ambalaj |
| İç mekan akrilik astar | Duvarlar, tavanlar, alçıpan | %35–%42 | 30 dakika touch | 1 L / 4 L / 18L / 200L |
| Astar | Fayans, laminat, cam, metal | %40–%48 | 40 dakikalık dokunuş | 1 L / 4L / 18L |
| şellak stain blocker | Ahşap, smoke, tannin | %25–%35 | 15 dakika touch | 1 L / 4 L |
| Epoksi astar | Beton, steel | %60–%80 | 4 saat touch | 4 L / 18 L / 200 L |
| Çinko açısından zengin primer | Yapısal çelik | %65–%80 | 3 saat touch | 18 L / 200 L |
| Dış cephe ahşap astarı | Çitler, dış cephe kaplaması, döşeme | %45–%55 | 2 saat touch | 4 L / 18 L |
Su bazlı astar, 5°C ile 35°C arasında, direkt güneş ışığından ve dondurucu soğuklardan uzakta saklanmalıdır. Donma, lateks dispersiyonuna zarar verir ve yeniden dağılamayan pıhtılaşmış parçacıklar üretir. Solvent bazlı astar, tutuşma kaynaklarından uzakta, sıkıca kapatılmış kaplarda 5°C ile 40°C arasında saklanır. İki bileşenli epoksi astar, baz ve kür malzemesi ile birlikte orijinal kaplarında saklanmalı ve raf ömrü üretim tarihinden itibaren sayılmalıdır.
Tipik raf ömrü su bazlı akrilik astar için 24 ay, solvent bazlı alkid astar için 36 ay, epoksi astar bileşenleri için 24 ay ve çinko açısından zengin astar için 24 aydır. Kaplar kullanılmadığı zaman kapalı tutulmalı ve sıvının yüzeyi ince bir solvent tabakasıyla veya üst boşluğun en aza indirilmesiyle kabuk oluşumundan korunmalıdır. Karışık iki bileşenli astarın kap ömrü, formülasyona ve ortam sıcaklığına bağlı olarak 30 dakika ile 8 saat arasında değişir; Karışım ömrünü dolduran karışım malzemesi atılmalıdır.
5–35°C'de saklayın, donmaya karşı koruyun, raf ömrü 24 ay, aletleri su ile temizleyin.
5–40°C'de, alevden uzakta saklayın, raf ömrü 36 ay, aletleri mineral ispirtoyla temizleyin.
Bileşenleri ayrı ayrı saklayın, raf ömrü 24 ay, karışım ömrü karıştırıldıktan sonra 30 dakika ila 8 saat arasındadır.
5–35°C'de saklayın, kapalı tutun, raf ömrü 24 ay, çinkoyu yeniden dağıtmak için kullanmadan önce çalkalayın.
Bir kaplama sistemi ancak en zayıf katmanı kadar güçlüdür. Astar, yapışma yükünü taşıyan katmandır, bu nedenle özellikleri alt tabakaya, servis ortamına ve son kat kimyasına uygun olmalıdır. Kuru bir iç duvar için tasarlanan sistem, kıyıdaki çelik yapı veya kimyasal işlem zemini için tasarlanan sistemden farklıdır.
İç mimari işler için sistem tipik olarak 30 ila 50 μm kuru film kalınlığında bir kat akrilik astar ve ardından her biri 35 ila 50 μm'lik iki kat akrilik son kattır. Dış mekan ahşapları için sistem, 35 ila 60 μm'lik bir kat alkid veya yağ bazlı astar ve ardından iki kat dış akrilik veya alkid son kattır. Beton zeminler için sistem, 60 ila 120 μm'lik bir veya iki kat epoksi astar ve ardından bir epoksi veya poliüretan son kattır. Yapısal çelik için sistem, 50 ila 100 μm çinko açısından zengin bir astar, ardından bir epoksi ara kat ve bir poliüretan son kattır.
Her katman belirli bir işleve katkıda bulunur. Astar yapışmayı ve korozyonun önlenmesini sağlar. Ara kat bariyer koruması ve yapı sağlar. Son kat, hava koşullarına dayanıklılık, renk ve parlaklık koruması sağlar. Herhangi bir katmanın kaldırılması veya belirlenen kalınlığının azaltılması, kalan katmanlara ek yük bindirir ve tüm sistemin servis ömrünü kısaltır.
| Hizmet Ortamı | Astar Tipi | Astar DFT | Sonkat Tipi | Beklenen Hizmet Ömrü |
| İç kuru duvar | Akrilik | 30–50 mikron | Akrilik | 7-10 yıl |
| İç ıslak alan | Yağ bazlı / epoksi modifiyeli | 35–60 mikron | Akrilik enamel | 8-12 yaş |
| Dış ahşap | Alkid | 35–60 mikron | Dış akrilik | 5-8 yıl |
| Beton floor | İki bileşenli epoksi | 60–120 mikron | Epoksi / poliüretan | 10-15 yıl |
| Yapısal çelik | Çinko açısından zengin | 50–100 mikron | Epoksi poliüretan | 15-25 yaş |
| Deniz atmosferi | Çinko açısından zengin epoxy | 75–150 mikron | Poliüretan | 15–20 yıl |
Astar katta veya onun üstündeki sonkatta görülen kusurlar genellikle uygulama koşullarına, yüzey hazırlığına veya ürün seçimine bağlıdır. Kusur modelini tanımak tanı ve onarımı hızlandırır.
Hızlı kuruyan yüzeyden kaçan solvent veya havanın neden olduğu filmde küçük delikler. Çözüm: Flash-off süresini uzatın, film kalınlığını azaltın veya solvent dengesini ayarlayın.
Filmin altında sıkışan nem veya solventin neden olduğu kubbe şeklinde yükseltilmiş alanlar. Çözüm: Alt tabakanın nemini doğrulayın, tam kuruma süresine izin verin, yüksek nemde uygulama yapmaktan kaçının.
Astar ile yüzey arasında veya astar ile son kat arasında yapışma kaybı. Çözüm: Yüzey hazırlığını iyileştirin, kirlenmeyi giderin, pencereleri yeniden kaplayın.
Son kat boyunca renk değişikliği artıyor. Çözüm: Gomalak veya yağ bazlı leke engelleyici astar kullanın, kaynağı kapatın ve tam kürleşmeye izin verin.
Aşırı uygulama veya aşırı incelmenin neden olduğu ıslak filmin aşağı doğru akışı. Çözüm: Islak film kalınlığını azaltın, viskoziteyi ayarlayın, püskürtme tekniğini geliştirin.
Kürlenmiş bir astar film üzerindeki tozlu yüzey. Çözüm: Son kat uygulamadan önce tebeşiri temizleyin, daha iyi bağlayıcı içeriğine sahip bir astar seçin, aşırı inceltmekten kaçının.
Substrat kimyası primer kimyasını belirler. Aşağıdaki tablo, ortak substratları, her birinde en iyi performansı gösteren primer aileleriyle eşleştirir.
| Yüzey | Önerilen Primer | Anahtar Gereksinimi |
| Çıplak ahşap | Alkid or shellac | Penetrasyon ve tane sızdırmazlık |
| Sedir / sekoya | şellak or oil-based stain blocker | Tanen engelleme |
| Alçıpan / alçıpan | Su bazlı akrilik | Sızdırmazlık and uniform absorption |
| Taze beton | Alkali dirençli akrilik veya epoksi | Alkali direnci ve nem toleransı |
| Karbon çeliği | Çinko fosfat veya epoksi | Korozyon önleme |
| Galvanizli çelik | Çinko fosfat veya yıkama astarı | Yapışma to smooth zinc surface |
| Alüminyum | Aşındırma veya epoksi astar | Oksit giderme ve yapışma |
| PVC / ABS | Poliüretan or bonding primer | Düşük yüzey enerjili yapışma |
| Fiberglas | Poliüretan or epoxy | Solvent direnci ve esneklik |
| Sırlı kiremit | Astar | Yapışma to non-porous surface |
Uçucu organik bileşik düzenlemeleri bölgeye ve ürün kategorisine göre değişiklik gösterir. Su bazlı astar sistemleri, mimari kaplamalar için düşük VOC eşiklerini karşılayacak şekilde formüle edilmiştir. Solvent bazlı sistemler, ürünün litresi başına uçucu organik bileşik içeriğine ilişkin sınırlamalara tabi olabilir. Endüstriyel ortamlarda kullanılan iki bileşenli epoksi ve çinko açısından zengin astarlar, mimari kaplamalardan farklı düzenleyici kategorilere girer ve geçerli sınırlar, son kullanıma ve yargı yetkisine bağlıdır.
Kurşun ve kromat pigmentleri çoğu mimari ve tüketici kaplamasında kısıtlanmış veya yasaklanmıştır. Modern astar formülasyonlarında alternatif olarak çinko fosfat, modifiye fosfat veya toksik olmayan korozyon inhibitörleri kullanılır. Havacılık ve askeri uygulamalara yönelik kromat içeren yıkama astarları, kontrollü koşullar altında sınırlı kullanımda kalmaktadır.
Küf direnci çinko oksit veya organik biyosit katkı maddelerinin kullanılmasıyla sağlanır. Bu katkı maddeleri bazı bölgelerde düzenlemeye tabidir ve izin verilen konsantrasyon, ürün kategorisine ve amaçlanan kullanım ortamına bağlıdır. İç mekanda kullanıma yönelik ürünler genellikle dış mekan ürünlerine göre daha düşük biyosit yükü taşır.
Bir veya iki astar kat arasındaki karar, alt tabakanın gözenekliliğine, renk kontrastına ve gerekli leke engelleme seviyesine bağlıdır. Aşağıdaki tablo her yaklaşımı destekleyen koşulları özetlemektedir.
| Durum | Bir Astar Kat | İki Astar Kat |
| Yüzey porosity | Düşük ila orta | Yüksek (yeni alçıpan, kaba beton) |
| Renk değişimi | Benzer renkler | Karanlıktan aydınlığa, doygundan solukluğa |
| Leke varlığı | Yok veya önemsiz | Tanen, duman, su izleri, mürekkep |
| Yüzey onarımları | Birkaç küçük yama | Kapsamlı yamalama, seviyelendirme gerekli |
| Hizmet ortamı | İç kuru | Dış mekan, ıslak, yüksek nem |
| Sonkat tipi | Yüksek gizlenme özelliğine sahip son kat | Standart veya az gizlenen son kat |
Restorasyon projeleri astar seçimine ek talepler getirmektedir. Yangından zarar görmüş yüzeyler, standart su bazlı astardan geçen duman kalıntılarını taşır. Kalıntıyı son kattan önce kapatmak için gomalak veya yağ bazlı leke engelleyici bir astar gereklidir. Sudan zarar gören duvarlarda artık nem ve küf bulunabilir; yüzey kurutulmalı, işlenmeli ve küflenmeye karşı dayanıklı bir ürünle astarlanmalıdır.
Tarihi restorasyonlar genellikle mevcut kaplamalarla uyumlu ve alt tabakaya zarar vermeden geri döndürülebilen astarlar gerektirir. Alkid ve gomalak sistemleri bu bağlamda yaygındır çünkü alttaki malzemeye zarar vermeyen solventlerle giderilebilirler. İki bileşenli epoksi sistemler kalıcı bir bağ oluşturduklarından genellikle geri dönüşümlü restorasyonlarda kullanılmazlar.
Kurşunlu boyanın azaltılması farklı bir protokol izler. Yüzeyi kapatmak ve maruz kalmayı önlemek için sağlam kurşun bazlı boya üzerine kapsülleme kaplamaları uygulanır. Bu kaplamalar bir astar ve bariyer kombinasyonu işlevi görür ve performansları mevcut kurşun boya filmine yapışmaya bağlıdır. Yüzey hazırlığı, kapsülleme öncesinde gevşek alanların temizlenmesi, parlatılması ve onarılmasını içerir.
Tutarlı astar performansı kontrollü üretime bağlıdır. Hammaddeler, reçine katıları, pigment partikül boyutu ve katkı maddesi aktivitesi de dahil olmak üzere, teslim alındığında spesifikasyona göre doğrulanır. Üretim sırasında viskozite, pH ve katı madde içeriği birçok aşamada kontrol edilir. Üretimden sonra, bitmiş parti yapışma, kuruma süresi, film görünümü ve hızlandırılmış yaşlandırma altında stabilite açısından test edilir.
Yapışma testinde, hazırlanmış bir alt tabaka paneli üzerinde bir çekme ölçer kullanılır. Kuruma süresi, kontrollü sıcaklık ve nem altında bir BK kurutma kaydedici veya parmakla çevirme yöntemiyle ölçülür. Film görünümü tesviye, sarkma direnci ve renk bütünlüğü açısından değerlendirilir. Stabilite testi, ürünün nominal raf ömrü boyunca jelleşmediğini, çökelmediğini veya kabuk bağlamadığını doğrulamak için yüksek sıcaklıkta hızlandırılmış depolamayı içerir.
Parti izlenebilirliği, her konteyneri üretim kaydına, hammadde parti numaralarına ve kalite kontrol sonuçlarına bağlar. Bu izlenebilirlik, sahada bir sorun ortaya çıktığında sorun gidermeyi destekler ve etkilenmeyen üretim çalışmalarını etkilemeden hedeflenen düzeltici eylemlere olanak tanır.
Uygulama ekipmanının seçimi filmin homojenliğini, üretkenliğini ve son kat kalitesini etkiler. Fırça uygulaması kesme işleri, kenarlar ve küçük alanlar için kullanılır. Su bazlı astar için sentetik kıllı fırça uygundur, solvent bazlı ürünler için ise doğal kıllı fırça tercih edilir. Rulo uygulamasında pürüzsüz yüzeyler için 10 ila 15 mm'lik bir hav örtüsü ve pürüzlü yüzeyler için 20 ila 25 mm'lik bir hav örtüsü kullanılır. Rulo kapağı taşıyıcıyla uyumlu olmalıdır: sentetik kaplamalı su bazlı astar, solvente dayanıklı kaplamalı solvent bazlı astar.
Havasız sprey, geniş alanlı astar uygulaması için standarttır. 2.000 ila 3.000 psi kapasiteli bir pompa, çoğu mimari astar için yeterli atomizasyon sağlar. Uç boyutu seçimi, ürünün viskozitesine ve hedef film kalınlığına bağlıdır. Su bazlı astar için 0,015 ila 0,017 inç uç yaygındır ve solvent bazlı ve epoksi astar için 0,017 ila 0,021 inç uç yaygındır. Püskürtme mesafesi tipik olarak yüzeyden 25 ila 30 cm olup, geçişler arasında %50 örtüşme vardır.
İnce atomizasyon ve ince filmlerin gerekli olduğu endüstriyel astar için geleneksel sprey kullanılır. 2,0 ila 3,0 bar atomizasyon basıncına sahip 1,4 ila 1,8 mm'lik bir sıvı nozulu, solvent bazlı epoksi ve poliüretan astar için tipiktir. Yüksek hacimli, düşük basınçlı sprey, mimari çalışmalarda su bazlı astar olarak kullanılır ve fazla püskürtmeyi azaltarak yüksek transfer verimliliği sağlar.
Su bazlı için sentetik kıl, solvent bazlı için doğal kıl. Kenarlar ve küçük alanlar için en iyisi.
Pürüzsüz yüzeyler için 10–15 mm hav, pürüzlü yüzeyler için 20–25 mm hav. Kapağı taşıyıcıyla eşleştirin.
2.000–3.000 psi, 0,015–0,021 inç uç, 25–30 cm püskürtme mesafesi, %50 örtüşme.
İnce endüstriyel filmler için 1,4–1,8 mm nozul, 2,0–3,0 bar atomizasyon.
Sızdırmazlık maddesi ve astar sıklıkla birbirinin yerine kullanılır, ancak farklı işlevlere sahiptirler. Bir yalıtıcı, gözenekli bir yüzeye nüfuz edecek ve kapatacak, emilimi azaltacak ve son katın emilmesini önleyecek şekilde formüle edilmiştir. Bir astar, alt tabakaya bağlanacak ve son kat için bir temel sağlayacak şekilde formüle edilmiştir. Birçok ürün her iki işlevi de birleştirir; bu nedenle perakende ve ticari kullanımda terimler örtüşür.
Astar, bazı bölgelerde astar ile son kat arasındaki tabakayı tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Üç katlı sistemde ilk kat astar, ikinci kat astar ve son kat ise son kattır. İki katlı sistemde astar ve astar fonksiyonları tek bir üründe birleştirilir. Kat sayısının ve her katın işlevinin ayrı ayrı tanımlandığı spesifikasyon yazımında bu ayrım önemlidir.
Ön imalat astarı, imalattan önce, kumlamadan hemen sonra çeliğe uygulanan koruyucu bir kaplamadır. Depolama ve nakliye sırasında paslanmayı önler ve daha sonra kaynak yapılabilecek veya üzeri kaplanacak şekilde tasarlanmıştır. Ön imalat astarı son kat değildir ve son kat sistemi olmadan uzun süreli etki için tasarlanmamıştır.
Yapıştırma astarı, sırlı fayans, laminat, cam ve bazı plastikler gibi düşük enerjili veya gözeneksiz yüzeyler için formüle edilmiş özel bir üründür. Geleneksel astarın başarısız olacağı pürüzsüz yüzeyleri kavrayan yapışmayı arttırıcı reçineler içerir. Yapıştırıcı astar genellikle mutfak ve banyo yenileme çalışmalarında kullanılır.
Teknik veri sayfası, ürünün kullanımına ilişkin kontrol belgesidir. Anahtar alanlar arasında hacimsel katılar, önerilen kuru film kalınlığı, ıslak film kalınlığı, teorik kaplama, belirtilen sıcaklıklarda kuruma süreleri, yeniden kaplama pencereleri, iki bileşenli ürünler için kap ömrü, inceltme talimatları, uygulama yöntemleri ve yüzey hazırlama gereksinimleri yer alır. Güvenlik veri sayfası taşıma, kişisel koruyucu ekipman, depolama ve imhayı kapsar.
Teorik kapsama alanı hacimsel katılardan ve kuru film kalınlığından hesaplanır. Litre başına metrekare cinsinden kaplama, 1.000 katı hacminin çarpımının mikrometre cinsinden kuru film kalınlığına bölünmesine eşittir. 40 μm kuru film kalınlığında uygulanan %40 hacim katı maddeli astar teorik olarak litre başına 10 m2 alanı kaplar. Yönteme ve yüzey profiline bağlı olarak tipik olarak %10 ile %30 arasında değişen uygulama kayıpları nedeniyle pratik kapsama alanı daha düşüktür.
| Hacimsel Katılar | KFK (μm) | Teorik Kaplama (m²/L) | %20 Kayıpla Pratik Sarfiyat (m²/L) |
| %30 | 30 | 10.0 | 8.0 |
| %40 | 40 | 10.0 | 8.0 |
| %50 | 50 | 10.0 | 8.0 |
| %60 | 60 | 10.0 | 8.0 |
| %70 | 70 | 10.0 | 8.0 |
Yukarıdaki tablo yararlı bir planlama kuralını göstermektedir: hacimsel katılar ve kuru film kalınlığı birlikte ölçeklendiğinde teorik kapsama alanı sabit kalır. Uygulamada, daha yüksek katı madde içeren ürünler, hedef film kalınlığına ulaşmak için gereken kat sayısını azaltır; bu da litre başına malzeme maliyeti daha yüksek olsa bile metrekare başına işçilik maliyetini düşürür.
İç mekan astarı, dış mekana maruz kalma için gereken küf direnci, UV stabilitesi ve esneklikten yoksundur. Dış cepheye uygun bir astar kullanın.
Astarın taşıyıcısını serbest bırakmasından önce son katın uygulanması solventi hapseder ve kabarmaya veya yapışma kaybına neden olur.
Belirtilen oranın ötesinde solvent eklemek film oluşumunu azaltır ve sarkmaya, zayıf örtülmeye ve zayıf yapışmaya neden olabilir.
Nemli beton veya ahşabın üzerine astar uygulanması nemi hapseder ve kabarmaya, soyulmaya ve küf oluşumuna yol açar.
Bazı son katlar bazı astar reçineleriyle uyumsuzdur. İşe başlamadan önce uyumluluğu doğrulayın.
İnce bir astar kat, alt tabakayı kapatmaz veya yapışma ve leke engelleme için gereken film oluşumunu sağlamaz.
Farklı pazar segmentleri astarı farklı şekilde belirtir. Konutların yeniden boyanması işinde düşük koku, hızlı kuruma ve kolay temizlemeye öncelik verilir. Yeni yapı, alkali direncine, taze alçıpan ve sıvanın sızdırmazlığına ve yüksek üretimli sprey uygulamasıyla uyumluluğa öncelik veriyor. Mülk bakımı, leke engellemeye ve önceden boyalı yüzeylere yapışmaya öncelik verir. Endüstriyel bakım, korozyon direncine, kimyasal dirence ve film oluşumuna öncelik verir. Denizcilik ve açık deniz çalışmalarında çinko açısından zengin astarlara, epoksi ara katlara ve tuz yüklü ortamlarda belgelenmiş hizmet ömrüne sahip poliüretan kaplamalara öncelik verilir.
Döşeme projelerinde beton için epoksi astar, ahşap ve spor yüzeyleri için ise poliüretan astar kullanılır. Otomotiv tamir boyalarında çıplak metal için epoksi astar, dolgu için polyester astar ve sızdırmazlık ve renk kalıcılığı için üretan astar kullanılır. Havacılık, katı ağırlık ve yapışma özelliklerine sahip kromatsız yıkama astarları ve epoksi astarlar kullanır.
| Pazar Segmenti | Birincil Astar Tipi | Temel Performans Talebi |
| Konut yeniden boyama | Su bazlı akrilik | Az kokulu, hızlı kuruyan, kolay temizlenen |
| Yeni inşaat | Alkali dirençli akrilik | Sızdırmazlık, spray compatibility |
| Mülk bakımı | Bağlayıcı veya leke engelleyici astar | Yapışma to existing coatings |
| Endüstriyel bakım | Epoksi veya çinko açısından zengin | Korozyon ve kimyasal direnç |
| Denizcilik / açık deniz | Çinko açısından zengin epoxy | Tuz püskürtme ve daldırma direnci |
| Döşeme | Epoksi veya poliüretan | Aşınma ve nem direnci |
| Otomotiv tamiri | Epoksi veya üretan | Yapışma, filling, color holdout |
Astar tabakası kaplama sisteminin temelidir. Yapışma, sızdırmazlık, leke engelleme ve alkali direncini belirler. Kimyası alt tabakaya uygun olmalı, kuruma davranışı programa uygun olmalı ve film kalınlığı spesifikasyona uygun olmalıdır. Bu değişkenler aynı hizada olduğunda, son kat tasarlandığı gibi performans gösterir ve sistem beklenen hizmet ömrünü sunar. Bunu yapmadıklarında, sebep alttaki katmanda olsa bile hata son katta ortaya çıkar.
Şartname yazarları, yükleniciler ve üreticiler için pratik çıkarım tutarlıdır: alt tabakayı doğrulayın, ona uygun astar ailesini seçin, yüzeyi gerekli standarda göre hazırlayın, belirtilen film kalınlığında uygulayın ve yeniden kat penceresine uyun. Bu adımlar toplam işin bir kısmına mal olur ve değerinin çoğunu korur.